Strictly 18+ only

Georges Pichard

Georges Pichard: een eerbetoon


17/01/1920  - 9/06/2003 (Frankrijk)


Hij volgde zijn opleiding in het École des Arts Appliqués in Parijs waar hij later leraar is geworden. Hij startte zijn carrière in de publiciteitssector en evolueerde in 1946 naar louter tekenwerk. Hij maakte illustraties voor diverse tijdschriften en debuteerde als striptekenaar in 1956 met 'Miss Mimi'. Daarna volgden enkele parodiestrips op superhelden zoals Ténébrax en Submerman, voordat hij de weg zou inslaan die hem bekend zou maken: erotische strips.

Zijn eerste serie in dit genre was Blanche Épiphanie in 1967. In 1970 creëerde hij het figuurtje Paulette waarmee hij zijn grootste succes zou kennen. Talrijke andere rondborstige dames volgden elkaar op: Caroline Choléra, Sahara, Athena, Circé, Lolly, Marie-Gabrielle en Carmen. Hoewel het duidelijk aparte figuren zijn en ze diverse rollen vervullen, vertonen zijn vrouwen toch veel gelijkenissen, en zijn dermate typisch voor zijn stijl vol rondingen dat men ze pichardettes noemt. Zelf wijt hij dit in een interview aan zijn onhandigheid in tekenwerk, omdat hij niet beter zou kunnen, en hij stap voor stap het vak geleerd heeft. Bescheidenheid die hem siert...


Georges Pichard verkende en verlegde bewust morele grenzen in zijn werken, zowel op erotisch vlak als met politieke satire. Daardoor kwam hij vaak in het vizier van rechtse politici in de jaren zeventig. Dit culmineerde bij de publicatie van Marie-Gabrielle de Saint-Eutrope in 1977, waarvan het expliciete sadomaso-porno (en anti-katholieke) karakter van het werk leidde tot censuur: het werk werd (tijdelijk) verbannen uit boekhandels en kiosken. Het is dan ook een werk waarin hij alle teugels laat vieren, zonder remmingen (130 blz. in deel I). Hij openbaart in dit werk zijn grafische meesterschap, etaleert heerlijke humor in zijn begeleidende teksten (parodiërend op zedeprekerige 19e-eeuwse religieuze boekwerken), en laat zich leiden door een sublieme maar soms bikkelharde tot ultrawrede sado-masochistische verbeelding. Door die unieke combinaties brengt dit imposante werk je in verwarring: het overschrijdt inderdaad grenzen, lijkt totaal vrouw-onvriendelijk, maar is tegelijkertijd een machtige ode aan vrouwen en sm... Nu zijn we wel al wat meer gewend op grafisch vlak, maar het was indertijd een unicum.


Pichard verwerkte daarna enkele beroemde boeken tot erotische strips: de Memoires van een Don Juan (Guillaume Apollinaire), de Kama-Sutra (Vatsyayana), La Religieuze (Denis Diderot), Germinal (Emile Zola), Trois filles et leur mère (Pierre Louÿs), Odysseus (Homeros), La comtesse rouge (Sacher-Masoch). Pichard heeft samengewerkt met diverse scenaristen zoals Lob, Danie Dubos, Wolinski, Andrévon, Faraldo.

De stijl van Pichard is steeds onmiddellijk herkenbaar: hij tekent grote weelderige vrouwen, met wijdopengesperde ogen, excessieve make-up en geprononceerde lichaamsdetails.