Strictly 18+ only

Lorène

Lorène, het achtervolgen van een droom


Reeds tijdens mijn jeugdjaren droomde ik ervan om vastgebonden te worden.

Op een dag kwam ik in aanraking met een personnage die werkelijk al mijn dromen in beeld bracht. Haar naam was Gwendoline, de lieflijke en onvergetelijke heldin door de beroemde John Wille op papier gezet. Lang na die eerste kennismaking vond ik in een stoffige hoek van een Brusselse boekenwinkel een stripverhaal over de avonturen van Gwendoline. Sindsdien was ik het zeker: ik wou in haar avonturen en haar lijden delen.

Natuurlijk is het moeilijk, zoniet onmogelijk om zelf de stripheldin Gwendoline in levende lijve te worden. Maar ik ben er toch aardig in geslaagd in de buurt te geraken...

Eerst en vooral moeilijk, want ik ben een man. Voortaan verkleedde ik mij dus als vrouw. De naam Gwendoline aannemen zou echter getuigen van een gebrek aan respect voor mijn heldin, en dus nam ik de naam Lorène aan.

Natuurlijk kon ik moeilijk de omstandigheden en het leefmilieu van Gwendoline oproepen: dienstmeiden, kastelen, edelmannen tot zelfs de onheilspellende Sir D'Arcy - dat alles kon ik moeilijk realiseren. Toch ben ik erin geslaagd ook die sfeer enkele malen kunnen opsnuiven in het OWK (Other World Kingdom) in Tsjechië. Daar had ik de gelegenheid om enkele onvergetelijke avonturen te beleven en mij overgeleverd te voelen aan een verleidelijke maar o zo wrede baronnes.  Ik werd er enkele dagen in de ketens geslagen in een middeleeuwse kerker en als ponygirl gebruikt.

De bondageavonturen van Gwendoline kon ik wel herhaaldelijk beleven dankzij een van de grootste maar meest miskende bondageartiesten hier in België, Jimmibee. Ik had het geluk om heerlijke momenten met mondbal in de touwtjes te beleven, en me zo een beetje Gwendoline te voelen. De slagen van de zweep en de pijnen toegebracht door allerhande marteltuigen van professionele meesteressen lieten me intens meeleven met mijn ongelukkige heldin.


Lorène, schilderes

Dat wat ik kon niet beleven, heb ik proberen omzetten op canvas.

Ik schilder reeds meer dan dertig jaar (ik studeerde af aan de Hogeschool Sint-Lukas in Brussel) en begon vanaf 1993 met het schilderen van fetish onderwerpen. Dat was ook de periode waarin ik de persoonlijkheid van Lorène aannam en dus travestiet werd.

Hoewel bondage en fetish onderwerpen bijna altijd aanwezig zijn in mijn werken, creëerde ik toch een eigen, persoonlijke wereld, anders dan deze door John Willie naar voor gebracht. Mijn wereld wordt bevolkt door religieuzes, kerken en kloosters - een overblijfsel van mijn godsvruchtige opvoeding. Om mijn werk erotisch te noemen moet men toch even zoeken, het zit niet meteen in de voorgestelde scenes of sexuele spelletjes, maar veeleer in het aan te voelen intellectuele sexuele plezier, voelbaar bijvoorbeeld tijdens een bondagesessie. Geen echte naaktschilderijen, het erotisme zit verborgen onder de kledij, in de blikken van mijn personnages, in de manier waarop ze zich gedragen.

 

Nota: in de fotoserie hiernaast treft u foto's aan van Lorène, alsook van enkele van haar werken.

Voor meer informatie over de kunstenares, zie www.lorene.be.